Απαπααααα τι σκόνη είναι αυτή εδώ μέσα !!!
ήρθα να αφήσω κόκκινα αυγά να τσουγκρίσουμε
και βρήκα δύο μελομακάρονα μες το ψυγείο,
το εισιτήριο του κωνσταντίνου απο την Αρούμπα,
κάτι φτερά ροζ που φορούσε στο ρεβεγιόν η τάλισκερ και την κούνια της στέλλας να ανεμίζει στον αέρα.
πάμε καθόλου καλάααααα ?
για φέρτε γάντια και σφουγγαρίστρες!!!
λοιπόν, πεταρίζω μέρες αλλά έμπνευση δεν υπάρχει για δω.
την έχω όλη στα χρώματα.
έτσι, για να πάει το τεκνό των χριστουγέννων να ντυθεί πλέον,
σας βάζω μια άλλη άποψη ευχής: food for thought που λεν οι άγγλοι.
τάδε έφη woody allen:
(η μετάφραση δεν είναι δική μου - επιφυλάσσομαι)
"Την επόμενη ζωή μου θέλω να την ζήσω ανάποδα.
Ξεκινάς από νεκρός. – ‘Έτσι το γλιτώνεις αυτό.
Μετά ξυπνάς σε ένα γηροκομείο και αισθάνεσαι κάθε μέρα και καλύτερα.
Σε πετάνε έξω από το γηροκομείο γιατί δεν είσαι πλέον τόσο γέρος. Πηγαίνεις και εισπράττεις την σύνταξή σου και μετά όταν αρχίζεις να δουλεύεις σου δίνουν δώρο ένα χρυσό ρολόι και κάνουν πάρτι για σένα την πρώτη μέρα στην δουλειά.
Δουλεύεις τα επόμενα 40 χρόνια μέχρι να γίνεις νέος και να χαρείς την ζωή.
Κάνεις πάρτι, πίνεις αλκοόλ και γενικά είσαι ‘ατακτούλης’. Μετά είσαι έτοιμος για το γυμνάσιο.
Μετά πας στο δημοτικό, γίνεσαι παιδί, παίζεις. Δεν έχεις ευθύνες, γίνεσαι βρέφος μέχρι τη στιγμή που γεννιέσαι. Μετά περνάς 9 μήνες κολυμπώντας σε ένα πολυτελές σπά με όλα τα κομφόρ, κεντρική θέρμανση και πλήρη εξυπηρέτηση, μεγαλύτερο χώρο κάθε μέρα και – Voilá !!
Τελειώνεις σαν ένας οργασμός.."
Woody Allen
Ε? Δε'ν'κακό...
